ترجمه‌ی بابک ولی‌پور
بارزترین تفاوتها را می‌توان میان اتصلات دسته گیتار با کاسه صدا، طراحی خرک (bridge)، نظام اتصالات داخلی و پهنای شیطانک (nut) مشاهده کرد.
اتصال دسته با کاسه صدا: در گیتارهای کلاسیک و فلامنکو (گیتار نایلون) فرت دوازدهم جایی است که دسته به کاسه می‌رسد؛ در گیتارهای سیم فلزی آکوستیک این اتصال در فرت چهاردهم است. محل اتصال در گیتارهای کلاسیک و فلامنکو به صورت یکپارچه با بدنه درآمده و به درون کاسه وصل است. در گیتارهای استیل، دسته با یک زبانه به کاسه وصل شده و معمولا دارای میله‌ای برای تنظیم زاویه و فشار دسته است. این میله در داخل دسته تا کاسه ادامه دارد.
طراحی خرک: در گیتارهای کلاسیک و فلامنکو، سیمها درون سوراخ‌های افقی کشیده و بسته می‌شوند. در گیتارهای آکوستیک استیل معمولا سیمها توسط گوه‌هایی به صورت عمودی در سوراخ‌های مربوط نگه داشته می‌شوند.
اتصالات داخلی: فنربندی (پل‌بندی) در گیتارهای کلاسیک و فلامنکو معمولا به شکل بادبزن و در گیتارهای استیل به دلیل فشار سه برابری سیمها نسبت به گیتار نایلون، به صورت ضربدر است.
پهنای شیطانک: پهنای شیطانک یا نات در گیتارهای فلامنکو و کلاسیک در حودو ۴ تا ۵ میلیمتر بیشتر از گیتارهای استیل است.
منبع: www.guitarsalon.com